poniedzielnik & małe handmade

Chora, chorsza, najchorsza, trup.

2011-12-08T20:09:00.001+01:00

Przymitniki chora i chorsza mam już za sobą, obecnie jestem w trzecim stopniu, czwarty dodatkowy zostawiam sobie na daleką przyszłość, ale kto tam wie. W takim tempie mogę sie wszystkiego spodziewać. Mija tydzień, jak walczyłam z bólem gardła, teraz mam infekcję ogólnoustrojową i jest coraz gorzej. Przepraszam, na razie mnie tu nie będzie, bo zwyczajnie nie mam na nic siły.

Pozdrawiam was czule, siąpając nosem w koszulę.

Cherris

Świąteczne aniołki z masy solnej.

2011-11-20T13:10:00.001+01:00

Święta idą wielkimi krokami i tak za tydzień już początek adwentu. Kurde, przecież ja niedawno lepiłam barany wielkanocne, a tu bach! Boże Narodzenie. Tak patrzę na Waszych blogach prawie już śnieg pada, a jak się dobrze przysłuchać, to kolędy gdzieś tam między pracami już grają, a u mnie co? Wiadro i wiatr hula. Zatem wzięłam tyłek do roboty i wymodziłam pierwsze świąteczne aniołki. Są bardzo proste do zrobienia, potrzebna jest masa solna, dwie foremki do ciastek (serce i dzwonek) i wyciskacz do czosnku. Aniołki są nieduże, lekkie i bardzo urokliwe. Zatem, przed Państwem aniołkowa straż przednia:

Broszka z zamków.

2011-11-19T12:52:00.001+01:00

Moja kochana Pałeczka, czyli Paulina, od jakiegoś czasu robi broszki z suwaków. Broszki są prześliczne i na wszelkie ochy i achy zasługują jak najbardziej. Są ślimaczki, kwiatki i inne cuda wianki. Ja sama nigdy nie robiłam nic z suwaków, oprócz tego, że kilka notorycznie psułam.

Pewnego jesiennego wieczoru zaszłam na herbatę do innej dobrej koleżanki i obmyśliłyśmy szczwany plan. Pałeczka bawi się na weselu, więc nam nie pokaże jak te broszki się robi, ale od czego jest wyobraźnia, nitka z igłą oraz klej grzany? W ten oto sposób powstała poniższa broszka. Proszę o wyrozumiałość, bo raz że pierwsza, dwa że robiona podczas intensywnych pogaduch.

Broszka zrobiona z suwaków.

Pozdrawiam weekendowo

- Cherris

Jak się nie dać zimie.

2011-11-17T21:09:00.001+01:00

Ciocia Cherris jest teraz bardzo zapracowana. Pracuję od "grubo przed świtem" do "mocno po zmierzchu". Dziś zmarzłam pieruńsko rano czekając na autobus i pomyślałam sobie, że tak to nie będzie, i trzeba sobie wydumać, jak się nie dać zimie. I co? Nie wymyśliłam? JA nie wymyśliłam? Wolne żarty. Oto sprzedaję mój wydumany patent, więc proszę o chwilę uwagi. Tuż przed wyjściem z pracy zrobiłam sobie w kubku-termosie gorącą herbatę z imbirem i cytryną, zakręciłam i pogrzałam na przystanek. W oczekiwaniu na autobus popijałam sobie gorącą herbatkę i zimno nie miało prawa nawet cmoknąć mnie w nos. TA DAAAM! (tu proszę o fanfary)

Pozdrawiam

Cherris

Historia jednego aniołka.

2011-10-23T18:09:00.001+02:00

Był sobie mały aniołek, zupełnie niepozorny, bardzo podobny do całej reszty swojego rodzeństwa. Aniołek był zupełnie bez koloru, jeszcze nie mógł się zdecydować jaką chce mieć sukienkę, i jakie wstążeczki, ale nie można mu się dziwić, dopiero miał jeden dzień, a taka decyzja o kreacji jest przecież bardzo ważna. Nagle w jego zycie wkroczyła mała dziewczynka o imieniu Maja. Jej ciocia zajmowała się robieniem malutkich aniołków i Maja postanowiła poprosić ją o jeszcze jednego aniołka, w końcu takich cudów nad łóżkiem nigdy dość. Ciocia powiedziała, że Majka może sobie wybrać jednego aniołka i wtedy jej wzrok padł właśnie na niego... Maja radośnie chwyciła niewielką figurkę i krzyczała:
- Ciociu, ja koniecznie chcę tego aniołka, niech będzie i czerwony i różowy i po prostu śliczny! I jeszcze złote włosy... Ciociu, on będzie mój.
Ciocia oczywiście pomalowała aniołka, maznęla mu rożowe serducho w białe groszki, czerwoną sukieneczkę, złote włoski i nawet piegi mu namalowała. Aniołek wraz ze swoją nową towarzyszką pojechali zadowoleni do domu i mam nadzieję, że będą żyli długo i szczęśliwie.

Aniołek z masy solnej. Dynda sobie na tablicy.


A tu już z nową właścicielką, która niecierpliwiła się bardzo podczas robienia zdjęcia.

Pozdrawiam
- ciocia Cherris

Nie na ostatnią chwilę. Aniołki z masy solnej.

2011-10-15T11:28:00.000+02:00

Od dwóch, czy trzech tygodni zbierałam się do wylepienia i pomalowania małej gromadki anielskiej, która miała być prezentem na Dzień Nauczyciela. Pomysł był, tylko w realizacji ciągle coś wyskakiwało. A to, a śmo... i tak powolutku anielska ferajna się uzbierała, ale zupełnie saute.

W środę wczesnym wieczorem wracam z pracy, a w drzwiach wita mnie Młoda:
- Zrobiłaś te aniołki? Bo to na jutro.
- Młoda, dzień nauczyciela jest w piątek.
- Ale u nas w szkole obchodzimy jutro, bo w piątek wolne.

I tu następuje akcja właściwa, którą można nazwać "Bordello! Bum! Bum!" Przedstawiam Wam wyniki akcji wielkiego malowania. Wyrobiłam się i nawet przed pracą się zdrzemnęłam 4 godziny. I'm Hero!
Zdjęcia są takie a nie inne, bo Młoda robiła je telefonem tuż przed wyjściem do szkoły.

A oto nauczyciele klasy tanecznej VII LO:

Aniołek z masy solnej z włosami z sizalu.

Aniołek ksiądz.

Aniołek z masy solnej, baletnica.


Aniołek chłopiec z masy solnej, z piłką, dla pani od W-Fu.

Pozdrawiam serdecznie i weekendowo
- Cherris

Poddaj się jeszcze raz!

2011-10-02T09:55:00.001+02:00

Przepycha się Daruśka z wujkiem, Panem Ka. Nijak nie może go zepchnąć z łóżka i krzyczy:
- Wujku! Poddaj się!
Pan Ka na to:
- Nie poddam się i zaraz Cię zjem! Omnomomom.
Daria ripostuje:
- To poddaj się jeszcze raz!

Jak ja lubię dzieciaki, a zwłaszcza takie do lubienia. miliony tekstów na godzinę, a z każdego boki rwać.
- Babciu, bądź grzeczną dziewczynką i daj rączkę.
I weź po takim tekście się pozbieraj z podłogi.

To taki krótki przerywnik długiej ciszy blogowej. Dziś przede mną festyn i skręcanie zwierzaków z baloników. I znów będzie:
- Ja chcem kotka.
Skręcam cos kotopodobnego.
- To nie jest kotek!
- Jest, jest, tylko potrzebuje dużo miłości, by być ładniejszym.
-Aha. (Dziecko tuli balonik.) Będę Cię kochać, jak mama tatę.

Dobrej niedzieli wszystkim życzę.
Adios kompanieros.

- balonikowa Cherris

I jeszcze do posłuchania piosenka o trzech żółwiach. :)

Nowa przygoda, tym razem z szablonami do malowania.

2011-09-18T12:26:00.001+02:00

Mam do zrobienia całą armię anielską, ale jakoś cholerka weny brak. Nic to, dziś się za to zabiorę to pierwszą dziesiątkę powinnam machnąć, nie mniej... jakby się chciało, jak sie nie chce.

Tymczasem borem lasem, przyszedł mi do głowy pomysł, a może by tak ze zdjęcia szablon do malowania machnąć? Jak pomyślałam, tak zrobiłam. Zajęło mi to kilka godzin powolnego rozkminiania co i jak, po co i na co. Nawet się nieco udało.

Najpierw było normalne zdjęcie, ale Pan Ka chyba nie chciałby, żebym prezentowała je, takie jakim było, więc pokażę już jakie było tuż przed drukowaniem.

Po długim i bolesnym procesie tentegowania w głowie wycięlam z grubszej folii szablon i na czarnej bawełnianej koszulce popełniłam takie mazy:

Zdjęcie jest jakie jest, bo było robione wieczorem aparatem w telefonie. W ten oto sposób mam koszulkę z Panem Ka w opcji popart. :D

Pozdrawiam niedzielnie.

- Cherris

Aniołki osiemnastkowe.

2011-09-07T21:44:00.001+02:00

Zostałam poproszona o wylepienie dwóch anielinek: melomanki i teatromanki, toteż przedstawiam drogie panie już pomalowane.

Wracajac do posta o mnie, to... dziękuję za przemiłe komentarze. Fakt, że jak czasem opowiadam o tym, co we wczesnej młodości wyprawiałam, to raz, że włosy się jeżą, a dwa, że można paść ze śmiechu.

Pozdrawiam
- ciocia Cherris

Czego nie wiecie o Cherris?

2011-08-29T15:36:00.000+02:00

Piboszka mnie klepnęła, więc potulnie piszę. Co prawda odklepywać nie będę, ale sama się trochę powyzwierzam.

Pytanie brzmi: Czego o mnie nie wiecie? I to jest trudne pytanie, bo raczej wylewna nie jestem, więc sekretów jest tyle, że opisanie ich zajęłoby mi dużo czasu. Nie mniej spróbuję odpowiedzieć w kilku punktach.

1. Cherris- mój "pseudonim artystyczny" powstał z inspiracji piwem Cherry, które było po prostu przepyszne. Teraz niestety już go nie robią, a nick pozostał.

2. Śpiewałam kiedyś w kapeli punkowej. Nie mam pojęcia jak się ta kapela nazywała, ale i tak było śmiesznie.

3. Nagrałam płytę... dla odmiany z piosenkami religijnymi. Uczyłam się w liceum katolickim, i żeby mieć dostęp do sali na próby kapeli punkowej, musieliśmy obiecać, że będziemy grać w szkolnym zespole. Taaa...

4. W klasie maturalnej pisałam innym prace za nietypowe wynagrodzenie: praca na 3 - 1 Guinness, na 4- 2 Guinessy, na 5 - 3 Guinessy, na 6- 5 Guinnessów. W sumie polonistka czytała niemal wyłącznie moje prace. ;)

5. Jak nie mogę zasnąć to oglądam Harrego Pottera. 5 minut filmu działa na mnie lepiej niż tabletki nasenne. Dodam, że jestem wielką fanką Pottera i do tej pory czekam na list z Hogwartu.

6. Uwielbiam jazdę na rowerze. Codziennie jeżdżę na Gazelce za Białystok do pracy.

7. Niedługo przed I Komunią ogoliłam sobie połowę brwi, tzn. po połowie z każdej strony. Nie mam pojęcia o co chodziło.

8. Od dziecka mój starszy brat wpajał mi, że punk jest wiecznie żywy i moją ulubioną piosenką w przedszkolu było: "Nałóż czapkę skinie", poza tym moja edukacja muzyczna zaczęła się od Dezertera. To pewnie wiele tłumaczy.

9. Jak grałam w teatrzyku potrafiłam małą kukiełką zapanować na ponad 100 drących się dzieciaków. To dopiero charyzma, nie? A najbardziej lubiłam grać kurą w "Złotej Rybce".

10. Raz graliśmy spektakl dla dzieci w kościele. Podczas tego spektaklu musiałam dwa razy się przebierać, a w między czasie grałam jakieś inne postaci lalkami. Podczas tego spektaklu nie dość, że biegałam nago za ołtarzem, to jeszcze na ten moment zajrzał ksiądz, który miał w tym momencie obejrzeć mnie niemal saute w stringach i w staniku...

Myślę, że tyle nowości starczy. I co Wy na to?

Rzecz o rzeczach mało ważnych

2011-08-25T11:12:00.000+02:00

Ważne sprawy są jak słonie na drodze - można obłaskawić, obejść, ale nijak nie da się przeskoczyć. Bardzo nie lubię ważnych spraw, za to uwielbiam mało ważne, które okazują się ważniejsze niż najważniejsze. Mało ważne drobiazgi są jak kwiatki - pielęgnowane dają dużo szczęścia. Przykro jest spotkać na swojej drodze ogromnego słonia, stanowczo bardziej wolę kwiatki. Ostatnio jednak na mojej drodze jest stado słoni, które depczą kwiatki. Nic to, trzeba będzie przepędzić słonie, przywiązać im kokardki do ogonów i oswoić.

A na poprawę nastroju Anielki Gracje.

Pozdrawiam
- Cherris

Trochę smaków jesieni

2011-08-15T11:08:00.001+02:00

Co by Piboszce ślinianki jeszcze intensywniej pracowały, przedstawiam krótką historię jednej bułeczki.

Historia dramatyczna w trzech aktach. Bohaterką jest bułka drożdżowa z nadzieniem jabłkowocynamonowym. Nasza bohaterka, wraz z towarzyszkami niedoli, została pożarta przez paszczęki wygłodzonej gawiedzi.

Mam nadzieję, że narobiłam Wam trochę apetytu.

pozdrawiam

-Cherris

Anielinki Michelinki- czyli rzecz o konkretnych anielicach

2011-08-12T20:53:00.000+02:00

A kto powiedział, że jak aniołki, to tylko zwiewne, ładne powabne? Jakoś nie pamiętam, żeby w baroku aniołki były szczuplutkie, raczej przypominały dobrze odkarmione brzdące. Ale ile ja żyję, żeby barok pamiętać? Co prawda niektórzy zaliczają mnie już do Muzeum (buźka babki :*), a ja sama sobie nadaję status dinozaura, ale dzieje się tak, gdy średnia wieku nie przekracza 15 lat.

Teraz przed Państwem piękne panienki o cud urodzie. Proszę powitać je oklaskami, ale niegłośnymi, bo się spłoszą, wszak to istoty eteryczne.

A teraz odbiegając od tematu... Od dwóch dni piekę bułeczki drożdżowe. Naszło mnie i piekę. Spostrzeżenie dotyczące nadzienia bułeczkowego: w mikrofali można zrobić mus jabłkowy! Nie mam podłączonej do gazu płytki, więc radzę sobie w kuchni jak mogę, okazuje się, że potrzeba matką wynalazków. :D

Pozdrawiam niezwykle cynamonowo

- Cherris

Na stres najlepsza jest terapia zajęciowa... nowe aniołki z masy :)

2011-08-09T05:18:00.000+02:00

Przez to całe wczorajsze zajście miałam taki stres, że szok. Nieco go obłaskawiłam malowaniem, ale jest godzina 5 rano, a ja nie mogę spać, czyli dalej jest coś na rzeczy. Nic to, najwyżej wylepię nowe aniołki. :) W końcu nie ma tego złego, prawda?

Pozdrawiam:
- Cherris

A teraz coś z zupełnie innej beczki.

2011-08-08T13:39:00.000+02:00

O ile wcześniej się tego domyślałam, to dziś przekonałam się na własnej skórze, że jeżdżenie po mieście rowerem (nawet po ścieżkach rowerowych) należy do bardzo ekstremalnych sportów. Ogólnie poruszam się wyłącznie rowerem i wiele już widziałam, ale dziś przy mnie, a nawet jakiś metr ode mnie jakiś palant wjechał w mojego sąsiada. Mieliśmy z sąsiadem zielone i byliśmy na ścieżce rowerowej, a z lewej wjechał na skrzyżowanie facet i nawet nas nie zauważył. Z racji, że sąsiad wyrwał trochę do przody, to ni z tego ni z owego łupnął prosto w boczne drzwi samochodu, który po prostu wymusił pierwszeństwo i zajechał nam drogę. Sąsiad wylądował na ulicy, całe szczęście nic się nie stało, ale... koleś wypadł z samochodu i zaczął nam wymyślać od różnych, bo przecież on miał zielonych. Kulturalnie odpaliłam, żeby douczył się prawa o ruchy drogowym i się nie piłował, tylko uważał. Na drodze rowerowej rowerzysta ma pierwszeństwo to raz, a dwa mieliśmy zielone i jechaliśmy prosto, więc ci którzy mają skręt w prawo na strzałce, czy nie, i tak muszą ustąpić pierwszeństwa.

To dobrze, że skończyło się na strachu i kilku siniakach, ale... to mogłam być ja! Jechałam pierwsza z lewej, i jakby facet wjechał na pas bliżej chodnika, to bym wylądowała od razu na masce rozpędzonego auta.

Do tej pory mam nogi miękkie w kolanach i ledwo dojechałam za Białystok do pracy.

- było na tyle. Siadam wyżyć się na masie solnej, bo adrenalina nie daje mi spokoju. Ciągle robię sobie wizualizacje, w stylu Cherris na masce, Cherris pod maską i inne pozycje.

- ale i tak pozdrawiam ciepło, bo na chwilę wyjrzało słonko.

Cherris

Dla odmiany... aniołki z masy, ale w kolorkach lila-róż

2011-08-06T22:23:00.001+02:00

Malowałam ostatnio deskę na aniołki do sklepu znajomej, która dorywczo zajmuje się dilowaniem aniołkami. Namieszałam farb i okazało się, że za dużo na dechę. Zatem... ok. sześć aniołków zostało uszczęśliwiona kolorem amarantowym (nazwa z opakowania... chyba jestem daltonem, ale dla mnie to zwykły róż) oraz wrzosowym (kolejna durna nazwa dla jasnego koloru fioletowego). Pomijając już zawiłości nazewnicze w praktyce anielki są różowe i fioletowe, za to w różnych możliwych kombinacjach.

Przepraszam za jakość zdjęć, ale balans bieli w aparacie jest strasznie uparty i nie daje się namówić na odcienie choćby zbliżone do białego.

A tu sama deseczka. :)

Pozdrawiam serdecznie i życzę udanego weekendu.

- Cherris

Aniołki z masy solnej z serii zielono mi.

2011-08-03T11:44:00.000+02:00

Zakochałam się w lecie. Mirabelki tam mocno pachną, że ślinianki same już intensywnie pracują. Wczoraj opatentowałam genialny w swojej prostocie, sposób na strącanie mirabelek z wysokiej śliwy. Mianowicie wykorzystałam do tego służącą jako odpływ 4 metrową rynnę. Potrzeba matką wynalazków, a jak się nie ma odpowiednio wysokiej drabiny, to i rynną można śliwki strząsać.

A teraz przedstawiam Wam dwie zielone anielinki:

Przepraszam za jakość zdjęć, ale były robione telefonem.

Pozdrawiam

-Cherris

Kreatywna nuda.

2011-07-31T17:15:00.000+02:00

Grunt to nudzić się kreatywnie. Przez dwa dni zdołałam ulepić 13 Anielek i dwie popierdółki. No i proszę bardzo, jak nie lepiłam, to nie lepiłam, ale jak już się zebrało, to mam milion pomysłów na aniołki. Będę musiała zrobić jakąś zacną wystawkę, by móc panie wyeksponować do sprzedaży, ale to już jutro.


Szanowne panie czekają na kolorki.

Taaa... "w czasie deszczu dzieci się nudzą..." Jak widać na załączonym obrazku. ;)

Pozdrawiam niedzielnie.

- Cherris

I znów aniołki z masy solnej

2011-07-30T11:55:00.000+02:00

Nie ma to tamto, tak wiele się u mnie pozmieniało, że nawet nie czuję się na siłach o tym opowiedzieć. Przede wszystkim zmieniłam się ja, i to bardzo. Poukładałam wszystko sobie i na nowo zaczęłam osobistą terapię zajęciową w postaci lepienia aniołków z masy.

Mam zaszczyt przedstawić Państwu Anielinkę Zosię (powyżej). Zaś poniżej jest Anielinka Tosia taki sympatyczny rudzielec na szczęście.

To było na tyle, w kolejnym odcinku kolejne Anielinki.

Jak mawiał gajowy Marucha - "Tymczasem borem lasem"

- ciocia Cherris

Wielki powrót do suchego łóżka.

2011-05-02T22:29:00.000+02:00

Wróciłam. Mniej więcej cała i mniej więcej zdrowa. W sumie padało tylko raz, ale za to 8 godzin drogi przez las. Potem było już tylko gorzej. Dzień drugi przedstawił sie jako pogodniejszy i zaowocował spieczonym nosem. Dobra równowaga dla rozmokniętych stóp. Nabyłam tylko dwa odciski, nazywają się: Przawa Stopa i Lewa Stopa. Niemniej, byłysmy twarde, nie dałyśmy się ani trasie, ani deszczowi, nie zmogło nas zimno i byłyśmy twarde. Poległyśmy drugiego dnia na mniej więcej 10 kilometrze (mając już ok 30km za sobą z doby poprzedniej), bo niestety nasze nogi odmówiły posłuszeństwa. Mimo wszystko było warto, a kochanymi babkami mogę konie kraść. A teraz kilka zdjęć puszczańskich.

Wieś Kopisk w zachodniej części Puszczy Knyszyńskiej.

Trakt puszczański.

Kościół w Kopisku.

Mijałyśmy łąki, lasy, pola, doły, bagna i inne ciekawe obszary. :)

Zieleń nas atakowała z każdej strony.

A dookoła kwitły prześliczne zawilce.

I to było tyle w wielkim skrócie. Teraz idę spać do swojego cieplutkiego i suchutkiego łóżka.
Bez odbioru.
-Cherris

Proszę Państwa do lasu.

2011-05-01T09:24:00.000+02:00

Za parę chwil zmykam na swoje majówkowanie. Otóż z Dorotką i Pauliną wyruszamy na pieszy rajd o wdzięcznej nazwie "Łoś". W programie Puszcza Knyszyńska, bagno, dużo bagna, zimne noce w namiocie, dużo śmiechu, zabawy i ogólnego łonowania się na naturze. Idziemy jako najstarszy, najbardziej wiekowy patrol, więc nie bez powodu mamy pikną nazwę "Z.J.W.K. Muzeum". Z.J.W.K. - bo tak jest od lat iluś tam, jak dziewczyny chodzą na Łosia, a Muzeum... no cóż... mamy taką sobie nazwę zbiorczą dla wszystkich babeczek, które były w naszej drużynie. Tak nas dzieciaki przezwały, więc nie ma jakiegoś tam Koła Przyjaciół Harcerstwa, a po prostu Muzeum.

Zmykam, bo jeszcze muszę plecak spakować. Trzymajcie za nas kciuki, zeby nas wilki nie zeżarły i łosie nie potrąciły. Do zobaczenia za jakieś trzy dni. Udanego majówkowania.

A w gratisie zdjęcia bliźniaków z masy solnej, zrobionych na pamiątkę chrztu.

Pozdrawiam
Cherris

KOCHAM SANEPID!

2011-04-27T21:04:00.000+02:00

... mogłabym chodzić od pokoju do pokoju całymi dniami.
Czy ktoś kiedyś próbował dowiedzieć się czegoś w tej szanownej instytucji? I jak poszło?
Poczułam się dziś jak na planie filmowym "12 prac Asterixa i Obelixa". Od okienka, do okienka, formularz taki, siaki, to dopisać to a tu tamto, powołać się na pierdyliard ustaw... przyjść po badaniu wody. No i życie nabiera w takich chwilach smaku i charakteru. Bo to przeciez nie może być jak u strażaków: proszę złożyć podanie - dziękujemy - zadzwonić jutro i dowiedzieć się kiedy przyjdzie inspektor. Mmmmm... samo życie.

Wisienką na torcie był sklep z ojczyzną w nazwie, w którym kupiłam dwie flagi, za bagatela 85zł. Ot blondynka i zaciemnienie umysłu, to i kupiła. W domu starannie obejrzałam pikne flagi o mocno wątpliwej jakość i stwierdziłam, że za taką cemę powinny być złotymi nićmi szyte. Nic to, jutro zwrócę. W końcu na Triduum Majowe i tak będę gdzieś w Puszczy Knyszyńskiej, to i flag nie powieszę. Zachciało się patriotyzm objawiać.

Ogólnie dzis z przygodami, bo jakżeby inaczej. Za to mogę pochwalić się wiosenną anieliną.

Niech moc będzie z Wami i duchem moim.
- Cherris

Męsko anielsko.

2011-04-25T14:07:00.000+02:00

A kto powiedział, że jak aniołki to tylko dziewczynki? Hę? Urwisy też mają swoich opiekunów, a mało tego mają wspólne upodobania. Oto i męska część anielewa, w które zamienił się mój pokój przed świętami.

Anioł chłopiec z masy solnej

Anioł chłopiec z masy solnej - aktualnie w podróży do Madrytu.


Anioł chłopiec z masy solnej - na życzenie zielono - żółty.

Święta powoli sobie mijają, lenią się i przeciągają jak kot. Dziś rano z siostrzeńcem zamieniliśmy kuchnię i korytarz w istne pobojowisko, z którego nikt nie uszedł suchy. Tradycjom stało się zadość. Postanowiłam przez Święta odpocząć, odmóżdżyć się, nie myśleć o niczym wymagającym skupienia. Idzie mi całkiem nieźle. Chociaż jak pomyślę, że od jutra trzeba będzie konkretnie się spinać, to mi się słabo robi. Ale to dopiero jutro. Dziś mam czas na malowanie paznokci, układanie włosów, obejrzenie po raz kolejny Pulp fiction, albo Kill Billa.

Pozdrawiam z szezlonga leniwie machając małym palcem u nogi
- Cherris

Barany z masy w wersji "skinhead" i trochę prywaty.

2011-04-21T09:10:00.000+02:00

Za mną pracowity tydzień, którego efektem było popełnienie 25 baranów i 6 aniołków, przy czym niektóre anielice, to takie konkret babki, jakieś pół kilo wagi. Ta... duże Aniele z nich.

Baranki poszły już w świat i mam nadzieję że dojdą do świąt i to jeszcze w jednym kawałku. Jakby było inaczej, to Piboha podzieli się sekretem sklejania puzzli 3D z masy solnej. ;)

A teraz przed Wami zapowiadane w tytule barany w wersji "łysol".

Pewnie do Świąt nie zdołam wysmażyć żadnego posta, więc w tym chcę wszystkim razem i każdemu z oddzielna, życzyć spokojnych, pogodnych i wyjątkowych Świąt Wielkiej Nocy.

Z ostatniej chwili

2011-04-16T08:05:00.000+02:00

Uroczyście zapowiadam niedzielę dniem lepienia z masy solnej. Jak ktoś chce baranka, to proszę o adres, a baranek teleportuje się we właściwe miejsce, mam nadzieję w jednym kawałku. Chociaż po doświadczeniach z przewieszkami Pibohy wiem, że może być różnie. :)

Było na tyle. Wszystkim zagladaczom i czytaczom życzę ciepłego i udanego weekendu.

- Cherris

Baranki wielkanocne z masy solnej cz. II

2011-04-14T23:02:00.000+02:00

Zbaraniałam do reszty. W wolnych chwilach siedzę lepię baranki z masy. Tak na nie patrzę i żałuję, że takie wiosenne święta są tylko raz w roku. A najbardziej jestem zadowolona z niezapominajek na czerwonych jajkach (w tle baranków). Mała rzecz, a cieszy. Niestety aparat dalej nie chce współpracować, więc niebardzo widać, jak niebieskie kwiatki sa naprawdę niebiesiutkie. To nic, przyjdzie czas na lepsze sprzęty, albo na wyrobienie się umiejętności fotografa, bo jak mówi mądrość ludowa kochanej mamusi: "złej tańcownicy przeszkadza nawet rąbek u spódnicy".

Barany mają wypasione fryzury stylizowane za pomocą mojej ułańskiej fantazji. Bo polar moi drodzy i kudełki blond platyna, są zawsze w modzie na baraniej głowie.

Pozdrawiam
Cherris

Anielsko - aniolki z masy solnej... w skarpetach

2011-04-12T21:20:00.000+02:00

Dla odmiany dziś będzie anielsko. :)

Tuż za progiem i drzwiami piekarnika czai się barankowa armia, a tu proszę bardzo dwie anielinki.

A teraz trochę prywaty. Chciałam sobie kupić buty sportowe. Takie niewydumane, proste, acz wygodne. Jedyny warunek jaki miały spełniać to w miarę gruba podeszwa. I co? NICO! Wszystkie buty są na płaskiej i cienkiej podeszwie. Jak w tym pobiegać? Przecież w takich butach nawet szybko chodzić się nie da. Ech... moda na tenisówki.

Tyle ode mnie.
Pozdrawiam sielsko anielsko
- Cherris

Baranki wielkanocne z masy solnej

2011-04-11T19:07:00.000+02:00

Weekend minął bardzo pracowicie. W międzyczasie wylepiłam straż przednią baraniej armii. Zapewne baranków na pisankach będzie więcej, bo jest całe mnóstwo chcących je powiesić. Ależ to zabrzmiało, no... takie życie, że i na wieszanie baranów przychodzi czas. Kiedyś wieszało się na kimś psy, teraz wiesza się na gałęziach, czy na czym kto chce, baranki.

Oto moje baranki cwaniaczki. Pomysł silnie inspirowany barankami Moniki Madejek, która jest moim masosolnym guru.

Barany w baraniej kupie...


...i na solo.

Pozdrawiam
Cherris

Warsztatowo

2011-04-09T23:40:00.002+02:00

Krok za krokiem i się ruszyła maszyna. Zaczęło się berkowanie na maksa. Cały tydzień naginania przy końcówce remontu i przy sprzątaniu, sobota - warsztaty decoupage, a przede mną jeszcze stada aniołków, baranów i kurczaków do wylepienia i pomalowania. Dni mi wypadają z kalendarza i doprawdy się nie orientuję gdzie jest sufit, a gdzie podłoga. Zmęczona jestem potwornie po całym tygodniu, ale wreszcie widać efekty, wreszcie się ruszyło.

A wrzucę trochę zdjęć z warsztatów, bo w sumie była to pierwsza akcja przeprowadzona przez firmę. :D

Dziękuję za uwagę.

ciocia Cherris - ryli biznesłomem

Edit:
A tak zupełnie na deser piosenka, która od tygodnia nieprzerwanie siedzi w mojej głowie. Chciałabym, zeby ktoś tak mi mruczal do ucha, a tymczasem proszę podkręcić głośność i utopić się w tym głosie. Przed Państwem Crash Test Dummies i ich utwór "Mmm Mmm Mmm Mmm". :D

Seba - aniołek z masy solnej

2011-04-05T21:21:00.000+02:00

Drodzy Państwo,
oto przedstawiam Wam Sebę. Seba jest miłym aniolkiem z masy solnej i jako nieliczny w gronie innych solniakowych aniolków, jest chłopcem. Bycie rodzynkiem mu służyło... do czasu kiedy nie został oddany w ręce osoby, z myślą o której był zrobiony. Aniołek Seba będzie sobie wesoło dyndał w pokoju małego Sebastiana. Mam nadzieję, że Sebusiowi będzie podobał się zarówno aniołek, jak i jego wypaśna czerwona bryka.

Tak poza tym, mam niesamowity młyn, ale dobrze mi z tym. Dzieje się dużo, nawet bardzo dużo, ale cieszy mnie to, że zimowy zastój idzie w niepamięć. No i najważniejsze - idzie wiosna, bierze nas szturmem, ale nie zamierzam się jej opierać i składam kapitulację. Kwiatki do sadzenia rosną na parapecie w szalonym tempie, właciwie, to wynajmę z chęcią jakiś przytulny parapecik, bo doniczki z sadzonkami mi się nie mieszczą, a tu już kolejne kwiaty czekają na swoją kolej pikowania. To jak przygarnie ktoś szałwię fioletową, słoneczniki, albo kobeę?

Pozdrawiam
Cherris

PeeS
Widziałam dziś motyla. :D

Lucky Luke - facet na szczęście

2011-03-28T21:58:00.000+02:00

BEREK z otwartymi ramionami przywitał Lucky Luke'a. Luke został popełniony przez Piotra w sobotę, ale dopiero dziś nabrał kolorów. Co prawda jeszcze poprawki przed nim, ale i tak nie jest źle. Luke niestety w wersji politycznie poprawnej, czyli zamist wiecznie dyndającego na wardze peta, ma jakąś gałązkę, ale nie ważne - jest pięknie i jak mawiał sławny karmiciel aligatorów: its bjutiful.

Pozdrawiam
- Cherris

Dziś w programie: wizyta na dzikim wschodzie.

2011-03-27T12:26:00.000+02:00

Drodzy Państwo,
nastał dziki i szalony czas. Pogoda za oknem wariuje, terminy gonią i depczą po piętach, trwa megawielkie sprzątanie, pucowanie i wykańczanie, po prostu: szał w trampkach. Ale za to mogę przedstawić nowych lokatorów. Otóż do BERKA, oprócz owiec, wprowadzili się Bolek i Lolek, oto i oni: (Tam ta da dam!)

Dzieło popełnione w części przez Piotra, a w części w przeze mnie. Na drugiej ścianie już rozgaszcza sie Lucky Luke na kuniu, jeszcze kilka kaktusów i pomieszczenie dla dzieciaków będzie dzikim zachodem na równie dzikim wschodzie.

Pozdrawiam i życzę dobrego tygodnia. :)

- Cherris- aktualnie operator szmaty i mopa ręcznego (jakby był nożny, to pewnie też wszedłby w zakres kompetencji)

"Bo kiedy baba wściekła, to mocarna siła!"

2011-03-14T23:24:00.000+01:00

Złomek naprawy się nie doczekał, nowszy zasilacz nadal grzecznie sobie spoczywa obok złomka i zaprzyjaźniają się unikając kontaktu bezpośredniego. W związku z tym, że nie znaleźli się chętni dysponujący i czasem i umiejętnościami, to złomka potraktowałam po swojemu. Będąc w stanie poddenerwowania permanentnego wyzwałam komputer używając do tego niewybrednych przekleństw, gdzie nazwanie go "kupą złomu", a nawet "wielką śmierdzącą kupą złomu", to prawie jak głaskanie po głowie. Poza tym, zagroziłam, że w końcu wywalę go przez okno i zatańczę na jego zwłokach kankana. Pomogło! Przekonałam go swoim niewątpliwym urokiem osobistym. Muli się, bo się muli, ale dzielnie łączy się ze światem. Co prawda trochę mu czasu zajmuje połączenie się z jakąś witryną, że o filmach nie wspomnę, ale dzielnie się trzyma i czeka na transplantację zasilacza.

Nowych Anielek na razie nie ma. Czasu na ich zdziałanie tez nie. Powstała za to dziś mała armia rogalików drożdżowych, niestety armia została rozgromiona w drobny pył, a niedobitki są skutecznie chowane przed żarłocznymi szczękami tubylców i tambylców.

Pozdrawiam serdecznie
-ciocia Cherris - mistrzyni wdzięku, jęku i perswazji słownej.

Life is brutal i kopas w dupas.

2011-03-09T13:59:00.000+01:00

Mam stosunek przerywany z internetem, komputer tez działa jak mu się chce. Jakaś mi się tu masakra porobiła, więc wybaczcie, cioci Cherris jakiś czas nie będzie, dopóki jakiś dobry ktoś nie zreanimuje mi mojego złomka.

Tymczasem - borem lasem
Cherris

Jutro futro

2011-03-04T23:11:00.000+01:00

Oponki na talerzu się skończyły, za to powiększyły się te inne, bynajmniej nie chodzi mi o te rowerowe. Kilka tłustych czwartków i wyglądałabym jak chodząca reklama Michelina. Nic to, kiedy wsłuchuję się w "Raz, dwa, trzy" i zaczytuję w wolnej chwili "Paragrafem 22". Ostatnio ludzie w autobusach dziwnie na mnie patrzą, jak czytając książkę zaczynam się śmiać, ale kto by się tam takimi szczegółami przejmował.

Pomalowało mi się Anielkę. Miała być dla znajomej, tak na szczęście, ale już po pomalowaniu i ucieszeniu z efektu przyszło mi do głowy, że przecież ona nie lubi fioletu, a Anielka tylko na zdjęciach ma sine skrzydła, w rzeczywistości pod białymi śladami są delikatnie fioletowe. Znajoma dostała inną Anielkę, a tę pięknie Wam przedstawiam.

Oto Anielka Szczęśliwielka (jak ja kocham neologizmy! ;))

Przepraszam za "taką sobie" jakość zdjęć, ale mój aparat przechodzi od samego początku fazy młodzieńczego buntu i nijak nie daje sobie wyjaśnić, że kolory które mi oferuje na zdjęciach wcale nie są tymi, które były w rzeczywistości. No ale tak to jest z głupimi Jasiami, z szacunkiem do wszystkich Janów, proszę się nie obrażajcie. Obiecuję solennie, że jak już się wzbogacę, to zakupię coś lepszego niż głuptak kompaktowy, z którym nie idzie się dogadać.

Za to do posłuchania na dziś polecam "Raz, dwa, trzy".

Pozdrawiam i życzę udanego, słonecznego weekendu

- ciocia Cherris.

Tłusto na czwartek

2011-03-03T14:06:00.000+01:00

Tradycji stało się zadość. Narobiłyśmy z mamą góry, sterty i pagórki oponek serowych, nazywanych w domu pieszczotliwie barabolcami, albo pampuchami. Łatwiej jest mi zrozumieć, dlaczego pampuchy, bo w końcu na Podlasiu oponki to pampuchy, a bułki drożdżowe to buchty, ale nie mam pojęcia skąd się wzięły barabolce. Co dziwniejsze w rodzinie barabolcami nazywa się prawie wszystkie wyroby cukiernicze smażone na głębokim tłuszczu, z wyjątkiem pączków i faworków. Kiedyś robiłam churros rodem z Hiszpanii i to też zostało odpowiednio ochrzczone.

Tak czy siak, tłusty czwartek został należycie uczczony przez mnię i mamunię. Uwielbiam taką kooperację, bo inaczej powinnam mieć jeszcze ze dwie pary rąk, żeby się nic nie paliło. :D

Wygląda nieźle, smakuje bosko.

Pozdrawiam

Cherris - od jutra na diecie ;)

"Mam kota, na gorącym dachu mojej głowy"*

2011-02-28T22:59:00.001+01:00

Kotów co prawda już nie mam, bo dobre dusze je przygarnęły, ale z całą pewnością został "gorący dach głowy". Sezon przeziębieniowo-grypowy w pełni. Jem tyle czosnku, że żaden wampir się do mnie nie zbliży przez kolejne pół roku. Stać mnie na takie poświęcenie, chociaż nie ukrywam ciężko mi z tym na duszy. :D

Tak mi przyszło do głowy, że zawsze jakby się takowy amator czosnkowej krwi znalazł i to w okresie roztopowym, to jakem fanka Jakuba Wędrowycza**- poczęstuję gadzinę kaloszem, kołek osikowy gdzie trzeba wbiję, a całości zemsty dopełnią rany zadane srebrnym sztyletem. Tylko... hmmm... właśnie sobie zdałam sprawę, że ze srebrnych rzeczy to mam jedynie przewieszkę na łańcuszku od pana Ka, a tym się raczej wampira zadusić nie da. Drogi Panie Ka, czy z okazji zbliżającego się święta (wybierz co wygodniejsze i bliższe) nie da się takiego srebrnego sztyleciku skombinować? To do obrony własnej / otwierania korespondencji (niepotrzebne skreślić).

Duby smalone opowiadam, więc może te koty jednak wrzucę.

Pozdrawiam z ciepłych pieleszy - niewątpliwie rozpalona Cherris

* cytat pochodzi z piosenki Marii Peszek, pt. "Mam kota". (Wolałam dopisać co i skąd, żeby ewentualnie nie było pomówień, ze kradnę czyjąś własność intelektualną.)

** Jakub Wędrowycz- bohater cyklu książek Andrzeja Pilipiuka, wioskowy egzorcysta amator, znany bimbrownik.

"Kto chce, kolorowe owce!"

2011-02-26T10:09:00.000+01:00

Przegrałam zimną wojnę o ciepło i stało się to, czego się obawiałam. W firmie woda zamarzła w rurach, w sedesie, w dwóch kaloryferach, w czajniku, bojlerze... tam można by wymieniać. Całe szczęście główne ogrzewanie centralne jest ok... chyba. Bo dziś jeszcze nie sprawdzałam. Mam ogromnego stracha o to, co zastanę tam dzisiaj.

Jednak mino niesprzyjających warunków wewnętrznych, w zamieci, mrozie, poprzez śniegi i zaspy (dosłownie) dotarła do mnie dwuosobowa ekipa z misją "Malujemy owce!". I tak w ciągu kilku godzin powietrze nagrzało się na tyle, że woda w kubkach nie zamarzała. Owce nad schodami zostały popełnione, pomalowane i już wesoło sobie hasają.

Pomimo, że były malowane z jednego szablonu wyświetlanego z rzutnika, to jednak każda owca jest inna.
Przedstawiam wszystkie trzy miłe panie:

Od przodu meldują się: Dorotka, Beatka i Martusia.

Pozdrawiam
Cherris

Zwyżki energetyczne i co z tego wynika.

2011-02-23T21:26:00.000+01:00

Dziś od rana ruszałam się jak nie taki mały samochodzik. Co miałam załatwić załatwiłam i kilka dodatkowych rzeczy wpadło i wszystko na wysokich obrotach z załączeniem smoltokingów, których czasem szczerze nie cierpię. No nie lubię grzecznościowego gadania z obcymi ludźmi o byle czym, ale dziś mi to jakoś wyjątkowo nie przeszkadzało. Mało tego, zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona w Urzędzie Skarbowym. Zadzwoniła z rana miła pani, poprosiła do siebie na wyjaśnianie, zachodzę grzecznie, a tam pani przemiła, przesympatyczna, żadnych problemów, normalnie szok. Ja przepraszam, a to wszędzie tak być nie może? Hę?

Dodatkowo Cherris zapoznaje się z systemami grzewczymi i im więcej wie, tym durniejszą pozostaje. Coś tam niby namierzone, wyliczone, ale... cholera wie, czy się nada, a parę złotych nie kosztuje. Może któraś z Was wie, jak szybko i dosyć tanio ogrzać prądem pomieszczenia ok. 30m2?

Głowa mi puchnie od myślenia. Wczoraj w nocy nastąpił reset przy muzyce irlandzkiej, a przy okazji pomalowała się anielka. Po namowach rodziny i usilnych próbach anielka ma otwarte oczyska i nawet nosek. Doprawdy wspinam się na wyżyny kunsztu zdobienniczego. :D

Pozdrawiam serdecznie

Cherris

Cukierkowo u Uli

2011-02-22T11:30:00.000+01:00

Moje drogie, Ula znana bliżej jako Toskaniau rozdaje szyte pachniuchy urody przecudnej.Jakby ktoś chciał, to można skrobnąć do Ulci w tej sprawie o tu:

pachniuchy u Toskaniau

PeeS
Droga Ulciu, jam jeszcze nie obyta w kwestii podlinkowywaniu zdjęć, ale wszystko przede mną. :D

Pozdrawiam
Cherris

Jak jest zima, to musi być zimno.

2011-02-21T22:14:00.000+01:00

Dziś w Białymstoku była piękna zimowa pogoda. Podobno tu jest biegun zimna... jest to bardzo prawdopodobne, bo zmarzłam w nochal dla odmiany nieprawdopodobnie.

Przez pewnego łysola świecącego nocą na niebie nie mogę spać. W akcie desperacji siedziałam w nocy do 2 i malowałam aniołki przy świetle z lampki nocnej. I proszę bardzo, oto efekty:

Pewnie zastanawiacie się, dlaczego wyniosłam się z Interii. Nie było mi tam źle, lubiłam swoje i blogowanie i szablony i czytaczo zaglądaczy. Jednak wydaje mi się, że za dużo zostawiłam tam siebie. Tamta Cherris się skończyła. Już nie ma tej, co na pokazanego fucka pokazuje dwa. Dlatego tez postanowiłam zamknąć coś za sobą i do tego nie wracać. Teraz przede mną duzo wyzwań, a lepienie z masy solnej i później malowanie tego działa na mnie jak medytacja.

Pozdrawiam
Cherris

Startujemy.

2011-02-20T22:14:00.000+01:00

Zaczynam blogować od nowa. Myślę, że to będzie dobre miejsce, by udokumentować swoje popełnione "dziełka" i "lepieje masosolne".

Na dobry początek dwie Anielki Stróżelki, Zupełnie jeszcze niepomalowane, zaledwie wypieczone.